Bu güzel fıkrayı bundan 7-8 sene önce bi gazetenin köşe yazısında okumuştum, hazır aklıma gelmişken sizede anlatıyı istedim..Fıkra komik olduğu kadarda düşüncürücü...

Ağa sabah kalktığında kahyasına arabanın hazırlanmasını, şehre ineceğini söyler. Kahya hizmetlilerin de yardımıyla, en iyi koşumlarla en iyi iki atı arabaya koşar. At araba, atların süsü, arabanın boyası ile göz kamaştırmaktadır.

Ağa ve kahya arabaya kurulurlar. Ağanın işareti ile araba hareket eder. Bu hareket sırasında ağa, şu atlara bak, şu arabaya bak, kimde var böylesi. Diye düşünerek kasılmaktadır. Aynı anda kahyanın da aklından; ömrüm el kapılarında geçecek, keşke şu at araba benim olsaydı. Diye geçirirken, Ağa birden bire, arabayı durdurmasını ister kahyadan. Kahya arabayı durdurur. Bu arada köyün dışına çıkmışlardır.

Ağa kahyasına dönerek, bu at arabanın senin olmasını ister misin? diye sorar.

Kahya şaşkınlıktan gözleri yerlerinden fırlayacak gibi, Şaka mı bu ağam. Diye sorar.

Ağa hayır diyincede ama ağam benim atı alacak kadar param yokki der.Ağada para istemiyorum atın b.kunu ye bu atla araba senin olsun der.Kahya atın b.kunu yedikten sonra şehre doğru yola devam ederler.Şehirden eve dönerken ağayı sıkıntı basar.Ağa ben atla arabayı bu kahyaya verdim şimdi köylüye ne derim diye kendine sorular sorar.Sonra dayanamayıp kahyaya kahya bu atla arabayı bana satarmısın diye sorar kahya satmam ama atın b.kunu yersen sana atla arabayı geri veririm der.Ağada köylüye mahçup olmamak için atın b.kunu yer.. Köye yaklaştıkları sırada kahya gülmeye başlar.Ağa merak edip sorar kahya niye gülüyosun diyerek..

Kahyada ağaya dönüp ağam sana bi sorum olacak der.Ağa sor bakalım diyince kahya sorusuna başlar:

-Ağam der.. Biz köyden çıkarken bu atla araba kimindi.Ağa cevap verir:Benim.. Şimdi köye geri gidiyoruz bu atla araba kimin..Ağa tekrar cevaplar:Benim..

Kahya bombayı patlatır:
-Ağam o zaman sende bende bu b.ku niye yedik???